الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
203
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى)
جاى دهد چون ابناى طبع به احاديث لهو ، كام خود شيرين كنند او كام خود به نام خداى شيرين كند . . . - دل كه تذكره از وى منقطع شد همچون درخت است كه آب از آن بر بندند ، چگونه درخت كه آب از او باز گرفتند خشك مىشود ، همچنين دل كه تذكره به او نمىرسد خشك و بىطراوت مىشود و دلى كه خشك شد و از مجارى اندرونى ، فيض به او نمىرسد كه به آن زنده و تازه باشد در معرض جذب شهوات درمىآيد . . . - هر كس كه مزه ذكر خداى چشيد حرامش باد كه ديگر ذكر چيزى از دنيا بر دل گذارند و هر كس كه او را به اين راه دادند ، اگر روى به سوى ديگر آورد غايت بىراهى است . - دست از همه كار بداريد و مستتر گرديد در ذكر خداى تا در مراتب وجه باقى خود را باز بينيد و باز در مراتب خود وجه باقى را كه : « من عرف نفسَه ، عرف ربّه . » كسى كه خود را بشناسد پروردگارش را شناخته است . - جز خداى مخوانيد و جز خداى را مدانيد : چنان كن ياد حق گر مىتوانى * كه گم گردى گر ز يادش بمانى - مگذاريد كه در سينهى شما جز محبّت خداى جاى گيرد كه هر چه جز اين است باطل است و فريب ، وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ « 1 » ؛ ( و زندگانى دنيا جز كالاى فريبنده نيست . ) هر چه از شما فوت شود اگر خداى شما راست ، هيچ فوت نشده و هر چه داريد اگر خداى شما را نيست ، هيچ نداريد . در اين سخن شك مكنيد كه به حق خدايىِ خدا كه اين سخن غلط نيست و باور كنيد و اعتماد نماييد . - به تنهايى بسازيد كه وحشت تنهايى بهتر است از وحشت صحبت ناجنس ، مؤمن را آسايش نيست جز آن روز كه به خداى رسد . . .
--> ( 1 ) . سورهى حديد ، آيهى 20 .